Кыргыз киносунун тарыхы өлкө үчүн оор мезгилде башталган. 1941-жылы 17-ноябрда, Улуу Ата Мекендик согуштун фронту Москвага жакындаган учурда, «Фрунзе шаарында кинохроника студиясын уюштуруу жөнүндө» Кыргыз ССР Эл Комиссарлар Кеңешинин токтому чыккан. Өлкөнүн өз студиясынын түптөлүшү өлкөнү согуштан жапа чеккен калкынын руханий жана моралдык жактан колдоого, ошондой эле кинофильмдерди үзгүлтүксүз өндүрүп турууга мүмкүнчүлүк берген. Советтер Союзу, Республикалык бийлик органдарынын чечимин колдоп, Кыргыз ССРинин кино өндүрүү тармагына техника жана керектүү каражаттар менен менен камсыз кылып турган.

Кыргыз кинематографиясынын улуттук кадрларын тарбиялоо Москва жана Ленинград киномектептеринин чеберлеринин жетекчилиги астында жүргүзүлгөн. ХХ кылымдын 60-жылдарында, атамекендик кино эбегейсиз зор жетишкендикке жетишип, кино тармагында чоң секирик жасай алган. «Кыргыз киносунун керемети» жөнүндө СССРде гана эмес, эл аралык деңгээлде сөз кыла башташкан. Анын калыптанышында, Сталинден кийинки «эрүү» учурунда таланты толугу менен көрүнгөн интеллигенциянын өкүлдөрү болгон жаш кинорежиссерлор негизги ролду ойношкон. Советтик жана дүйнөлүк кинонун алтын фондусуна кирген Болотбек Шамшиев, Мелис Убукеев, Төлөмүш Океев, Геннадий Базаров, Алгимантис Видугиристин чыгармалары Мекенге жана өз элине болгон сүйүүнү ушунчалык терең бере алгандыктан, ал сүйүү көрүүчүлөргө да өткөн. Ошол жылдары Кыргызстанга бүткүл дүйнөгө суктанган десек аша чапкандык болбос.

Никита Сергеевич Хрущев бийликке келгенден кийин бүткүл Советтер Союзундагы цензуранын алсырашы жана эркиндиктин берилишинен Кыргыз киносунун таланттары толук пайдалана алышкан. Алар жараткан искусство тайманбастан социалисттик реализмдин чегинен чыгып, эркин жана кеңири чагылдырылган. Жаш кыргыз кино чеберлери ошол мезгилдеги дүйнөлүк кинонун жана искусствонун мыкты жетишкендиктерин өзүнө сиңирип, ошонун негизинде жигердүү түрдө жаңы кино тилин түзүштү, баатырдык, адилеттүүлүк, эрдиктер жана трагедиялар жөнүндө принципиалдуу башкача ой жүгүртүштү. Алардын каармандары мамлекеттик-патриоттук абстракттуулуктун алыс болуп, чыныгы тарыхый шарттарды жана адамдардын боорукердик менен боор ооруган образдарын эске алуу менен өтө конкреттештирилип берилген. Ошондуктан ал кинолорду көргөндө кээде өтө жактырып кубансаң, кээде терең ойлонуп кайгырасын.

ХХ кылымдын 60-80-жылдарындагы кыргыз тасмалары Бүткүл союздук жана эл аралык конкурстардын жана фестивалдардын эң абройлуу сыйлыктарына татыктуу болгон. Дүйнөлүк басылмалар кыргыз киносунун ийгиликтери жөнүндө байма-бай жазып турган. Алар чындыгында жалпы элдин сүйүүсүнө ээ болушкан.